W 1945 współpracował z Filharmonią Krakowską, w 1949 z Operą Warszawską, w 1949 z Filharmonia Bałtycką. W latach 1952–1954 był dyrektorem Opery Warszawskiej. Od 1955 do 1961 był kierownikiem artystycznym Opery i Filharmonii Bałtyckiej. Wykładał także w łódzkiej oraz warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej.
   Od 1961 do 1972 Zygmunt Latoszewski był kierownikiem artystycznym Teatru Wielkiego
w Łodzi. To waśnie pod batutą tego wspaniałego Artysty  zabrzmiały pierwsze dźwięki muzyki z premierowych spektakli inaugurujących początek istnienia Teatru Wielkiego w Łodzi.  Były to: Halka Stanisława Moniuszki w reżyserii Jerzego Zegalskiego, Kniaź Igor Aleksandra Borodina w reżyserii Romana Sykały, Straszny dwór Stanisława Moniuszki w reżyserii Antoniego Majaka. To był początek naszego Teatru, początek, który znakomicie zaznaczył kierunek działania naszej sceny, jakość tego działania i drogę artystycznej podróży.
   W 1972 Zygmunt Latoszewski przeszedł na emeryturę, ale dalej dyrygował okazjonalnie, w tym jeszcze w latach 80., prowadząc spektakle w Teatrze Wielkim w Warszawie.
 W 1984 Uniwersytet im. A. Mickiewicza przyznał artyście tytuł doktora honoris causa.
   Dla nas prof. Zygmunt Latoszewski na zawsze pozostanie tym, który wskazał drogę artystycznej podróży i Postacią, która rozumiała sztukę, kochała ją, a Publiczności wskazywała jak „Sztuka” przez duże „S”  może wpływać na nas samych.
I tego się trzymajmy…

zdjęcie po lewej: Zygmunt Latoszewski, fot. archiwum Teatru