Pierwsza uroczystość odbyła się 20 maja 1998 roku, a inicjatorką tego święta była śpiewaczka Irena Jezierska (1930-2011) – solistka Teatru Wielkiego – Opery Narodowej i wieloletnia Przewodnicząca Sekcji Teatrów Muzycznych Opery, Operetki i Baletu. Zarząd Główny Związku Artystów Scen Polskich wraz z Sekcją Teatrów Muzycznych szybko sformalizował ten dzień jako Dzień Artysty Śpiewaka. I słusznie! Gratulujemy wszystkim, którzy

Zanim pojawili się ludzie, uczucia nie miały ani imion ani ocen. Były siłami równoważącymi świat: gniew i smutek strzegły naszych granic, a radość rozświetlała mrok. Niestety w sielankowy obraz wkradło się szyderstwo. Jedno słowo. Złamane serce. Jednak łza. Z nich narodził się Turkusowy potwór. To co pojawi się na naszej scenie to opera familijna inspirowana

Warunkiem sukcesu tancerza jest talent i ciężka, wymagająca wielu wyrzeczeń praca. Ale jeśli się taniec kocha, to się nie pracuje, tylko spełnia swoje marzenia. Tak było ze mną. Zdradzali mnie ludzie, zdradzał mnie los, ale taniec nigdy mnie nie zdradził. To jakże szczere wyznanie najpopularniejszej łódzkiej primabaleriny i choreografki – Ewy Wycichowskiej – najlepiej ilustruje czym dla (każdego

Stojąc na scenie Teatru Wielkiego w 1968 roku i witając publiczność na pierwszych Spotkaniach Baletowych przez myśl mi nie przeszło, że będę to czynił przez niemal czterdzieści lat. Pierwsza edycja łódzkiego festiwalu baletowego (bo taka to nazwa przyjęła się w środowisku baletowym) odbiła się echem w całym kraju. Sam Jerzy Waldorff wszem i wobec głosił potrzebą kontynuowania tego przeglądu

Taniec jest jedną z rzadkich dziedzin działalności ludzkich, gdzie człowiek jest zaangażowany całkowicie: ciało, dusza, umysł. Te słowa  wielkiego reformatora baletu, choreografa i reżysera  chyba najlepiej oddają jego stosunek do twórczości  choreograficznej i baletowej. Uwielbiany przez widownię francuski tancerz i choreograf Maurice Béjart – bo o nim mowa -był geniuszem, który zrewolucjonizował balet. Kiedy w XX wieku większość wielkich teatrów

Pochodząca z Nowej Zelandii światowej sławy artystka Kiri Te Kanawa zdobyła status międzynarodowej gwiazdy po swoim debiucie w roli Hrabiny w Weselu Figara w Covent Garden w 1971 roku. Artystka występowała w najważniejszych teatrach operowych świata, m.in. Metropolitan Opera, Lyric Opera of Chicago, Operze Paryskiej, Operze w Sydney, La Scali. Obdarzona sopranem lirycznym wcielała się m.in. w tytułową partię Arabelli w operze Straussa, Księżnej marszałkowej w Kawalerze

9 lutego 1893 roku – sędziwy już wtedy – Giuseppe Verdi swoją ostatnią operą, komedią Falstaff, wystawioną na deskach mediolańskiej La Scali, święcił bezprzykładny sukces. Nie byłby on możliwy gdyby nie Arrigo Boito – autor libretta opery. To on właśnie zachęcał i mobilizował Verdiego by raz jeszcze sięgnął po pióro… Nie sądzę, aby mogła Pana wyczerpać

Drogi Boże, oto jest, ukończona, moja mała Msza. Czy to, co stworzyłem, to na pewno święta muzyka (musique sacrée), czy może raczej muzyka potępiona (sacrée musique)? Dobrze wiesz, że urodziłem się dla opery buffa! Trochę umiejętności, trochę serca, to wszystko. Bądź więc błogosławiony i przyjmij mnie do Raju. Gioacchino Rossini – przez biografów przedstawiany jest jako