Warunkiem sukcesu tancerza jest talent i ciężka, wymagająca wielu wyrzeczeń praca. Ale jeśli się taniec kocha, to się nie pracuje, tylko spełnia swoje marzenia. Tak było ze mną. Zdradzali mnie ludzie, zdradzał mnie los, ale taniec nigdy mnie nie zdradził. To jakże szczere wyznanie najpopularniejszej łódzkiej primabaleriny i choreografki – Ewy Wycichowskiej – najlepiej ilustruje czym dla (każdego

Stojąc na scenie Teatru Wielkiego w 1968 roku i witając publiczność na pierwszych Spotkaniach Baletowych przez myśl mi nie przeszło, że będę to czynił przez niemal czterdzieści lat. Pierwsza edycja łódzkiego festiwalu baletowego (bo taka to nazwa przyjęła się w środowisku baletowym) odbiła się echem w całym kraju. Sam Jerzy Waldorff wszem i wobec głosił potrzebą kontynuowania tego przeglądu

Taniec jest jedną z rzadkich dziedzin działalności ludzkich, gdzie człowiek jest zaangażowany całkowicie: ciało, dusza, umysł. Te słowa  wielkiego reformatora baletu, choreografa i reżysera  chyba najlepiej oddają jego stosunek do twórczości  choreograficznej i baletowej. Uwielbiany przez widownię francuski tancerz i choreograf Maurice Béjart – bo o nim mowa -był geniuszem, który zrewolucjonizował balet. Kiedy w XX wieku większość wielkich teatrów

Pochodząca z Nowej Zelandii światowej sławy artystka Kiri Te Kanawa zdobyła status międzynarodowej gwiazdy po swoim debiucie w roli Hrabiny w Weselu Figara w Covent Garden w 1971 roku. Artystka występowała w najważniejszych teatrach operowych świata, m.in. Metropolitan Opera, Lyric Opera of Chicago, Operze Paryskiej, Operze w Sydney, La Scali. Obdarzona sopranem lirycznym wcielała się m.in. w tytułową partię Arabelli w operze Straussa, Księżnej marszałkowej w Kawalerze

9 lutego 1893 roku – sędziwy już wtedy – Giuseppe Verdi swoją ostatnią operą, komedią Falstaff, wystawioną na deskach mediolańskiej La Scali, święcił bezprzykładny sukces. Nie byłby on możliwy gdyby nie Arrigo Boito – autor libretta opery. To on właśnie zachęcał i mobilizował Verdiego by raz jeszcze sięgnął po pióro… Nie sądzę, aby mogła Pana wyczerpać

Drogi Boże, oto jest, ukończona, moja mała Msza. Czy to, co stworzyłem, to na pewno święta muzyka (musique sacrée), czy może raczej muzyka potępiona (sacrée musique)? Dobrze wiesz, że urodziłem się dla opery buffa! Trochę umiejętności, trochę serca, to wszystko. Bądź więc błogosławiony i przyjmij mnie do Raju. Gioacchino Rossini – przez biografów przedstawiany jest jako

Ta znakomita włoska śpiewaczka (mezzosopran) na naszej scenie gościła tylko raz – w 1991 roku, ale ci którzy mieli okazję być świadkami tego wydarzenia, doskonale je pamiętają. W swojej karierze była solistką włoskiej La Scali, a w 1950 roku partią Eboli w verdiowskim Don Carlosie zdobyła publiczność nowojorskiej Metropolitan Opera. W tym teatrze wystąpiła w 96. realizacjach różnych oper zdobywając liczne rzesze fanów i uznanie

Był kompozytorem, który przyczynił się do powstania zupełnie nowej epoki w światowej muzyce. Wpływ Richarda Wagnera widać do dziś w wielu największych i najpopularniejszych ruchach muzycznych. Pomysły, teorie i styl życia kompozytora przyciągały do niego zarówno wielbicieli, jak i przysporzyły mu licznych wrogów. Był bez wątpienia postacią niezwykle kontrowersyjną. Zrewolucjonizował komponowanie muzyki w sposób, który jest widoczny nie tylko w melodiach i harmonice utworów, ale także i w samej ich aranżacji. Pod względem muzycznym

Teresa Kujawa – zmarła pięć lat temu legenda polskiego baletu – tancerka, choreografka i reżyserka baletowa oraz pedagog tańca charakterystycznego, w jednym z wywiadów wyznała: tak jak w dramacie najistotniejsze jest słowo płynące  ze sceny tak w choreografii najważniejszą sprawą jest ruch – o tym nie wszyscy i nie zawsze starają  się pamiętać. Te tysiące cząsteczek ruchu, z których składa się każda