Aż trudno uwierzyć, że prapremiera Verdiowskiej Traviaty (1853) w Teatro La Fenice w Wenecji była jedną wielką „klapą”. Niezadowolenie publiczność wyrażała głośnymi okrzykami przy otwartej kurtynie i kpinami z głównej wykonawczyni Fanny Salvini-Donatelli. Widzowie byli niemile zaskoczeni, że zamiast błyskotliwej, smakowitej tragedii w historycznej scenerii, otrzymują współczesny obraz obyczajowy. Donatelli była wprawdzie świetną śpiewaczką, ale jej „kwitnący” wygląd mimo charakteryzacji

W środowisku operowym nazywana była „wdową po Moniuszce”, bo chyba nikt poza Nią nie zrobił więcej, by spopularyzować twórczość tego kompozytora nie tylko w kraju, ale także daleko poza jego granicami. Jego opery wyreżyserowała m.in. w Hawanie, Meksyku i Ankarze (Halka) i Bukareszcie ( Straszny dwór), nie mówiąc już realizacjach na polskich scenach operowych. Jako solistka (sopran) występowała na

Dziękujemy…

Całkiem jak w operze… Po wystawieniu opery Cleopatra (1705 rok) doszło w Hamburgu do autentycznej walki na szpady między dotychczas zaprzyjaźnionymi kompozytorami – Johannem Matthesonem i  Jerzym Fryderykiem Haendlem, który dyrygował przedstawieniem. Mattheson śpiewał we własnej operze główna partię – Antoniusza i po swojej scenicznej śmierci chciał – tak jak zresztą zawsze dotąd – dyrygować od klawesynu aż

Dla tych, którzy interesują się muzyką poważną nie jest tajemnicą, że wielki Ludwig van Beethoven przez większość swojego twórczego życia borykał się z poważnymi kłopotami słuchowymi; rozpoczęły się one już w 25. roku życia kompozytora. On sam określał to jako „szmery i świsty”. Unikał towarzystwa, by nie przyznawać się do postępującego kalectwa, a leczenie okazywało się mało skuteczne. W

————– Jesteśmy z Państwem przez cały rok, będziemy więc i tym razem w czasie kiedy nasze myśli coraz bardziej kierują się ku świątecznej atmosferze refleksji, osobistej zadumie i specyficznemu nastrojowi ciepłych choć zimowych Świąt Bożego Narodzenia…  I nie może być inaczej, bo przecież  bez Państwa – naszej wspaniałej Publiczności – wszystko, co robimy mijałoby się

Dlaczego znane bardzo dobrze z historii postaci nie miałyby wyrażać swoich opinii na temat muzyki i ich twórców, nawet gdy owe osądy nie zawsze bywają „na rękę” ?… Mieli i mają do tego prawo, choć „kolegom po fachu” (i nie tylko!) z pewnością niekoniecznie bywało to „w smak”. Muzyka była i jest dla ludzi i każdy ma prawo wybrać to, co najbardziej mu

To będzie bez wątpienia kolejne ważne wydarzenie artystyczne na naszej scenie… Po blisko dziesięciu latach mamy okazję gościć za pulpitem dyrygenckim jednego z najwybitniejszych współczesnych polskich dyrygentów – Antoniego Wita! Ten znakomity artysta – m.in. dyrektor naczelny i artystyczny Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach i Filharmonii Narodowej w Warszawie, koncertujący na polskich i światowych estradach od wielu lat, po